AI Kodlama Ajanlarını Güvenli Çalıştırma: Sandbox ve İzinler
Aziz Özdemiroğlu

Terminalde komut çalıştıran, dosya düzenleyen ve internete erişen yapay zeka kodlama ajanları geliştirici verimliliğini artırıyor; ama aynı yetkiler, kötü niyetli bir README dosyası, zehirli bir paket ya da sahte bir kurulum sayfası tarafından da kullanılabiliyor. Bu yazıda AI kodlama ajanlarının tehdit modelini, ajanları izole bir ortamda (sandbox) çalıştırmayı, izinleri en aza indirmeyi, sırları korumayı ve ekip politikası için hazır bir kontrol listesini bulacaksınız.
Kısaca
- AI kodlama ajanının riski, modelin ne düşündüğünden çok hangi araçlara ve yetkilere sahip olduğundan kaynaklanır.
- En büyük üç tehdit: dolaylı istem enjeksiyonu (prompt injection), tedarik zinciri (sahte araç/paket) ve sır sızıntısı.
- Ajanları konteyner/devcontainer veya sanal makinede, ağ çıkışı kısıtlı ve yalnızca proje dizinine erişimle çalıştırın.
- Onay modunu varsayılan bırakın; "her şeye izin ver" modunu yalnızca tek kullanımlık, izole ortamda kullanın.
- Üretim kimlik bilgileri, SSH anahtarları ve bulut tokenları ajanın erişebileceği ortamda bulunmamalı.
Tehdit modeli
| Tehdit | Nasıl gerçekleşir? | Örnek sonuç |
|---|---|---|
| Dolaylı istem enjeksiyonu | Ajan, okuduğu bir dosya, web sayfası, sorun kaydı veya bağımlılık içindeki gizli talimatları komut sanar | Ajan .env dosyasını harici bir adrese gönderir |
| Sahte araç / kurulum | Geliştirici "AI kodlama aracı kurulumu" diye sahte bir kaynaktan paket indirir | Geliştirici makinesi ele geçirilir |
| Paket halüsinasyonu ("slopsquatting") | Model var olmayan bir paket adı önerir; saldırgan bu adla zararlı paket yayımlar | Zararlı bağımlılık projeye eklenir |
| Aşırı yetki | Ajan, üretim veritabanına veya bulut hesabına erişen kimlik bilgileriyle çalışır | Yanlış/kötü niyetli komutla veri kaybı |
| Yanal hareket | Ele geçirilen bir uç noktadaki iç AI aracı, saldırganın diğer sistemlere ulaşması için kullanılır | Kritik sistemlere erişim |
| Sır sızıntısı | Sırlar istemlere, kayıtlara veya commit'lere karışır | Anahtarların ifşası |
Gerçek dünyadan bir hatırlatma: Kasım 2026'da kamuoyuna açıklanan Binance hırsızlığında ilk sızma, bir mühendisin AI kodlama aracı ararken değiştirilmiş bir Homebrew kurulumu indirmesiyle başladı; saldırganlar daha sonra bir iç AI aracını da yanal hareket için kullandı. Yani risk yalnızca "ajan ne yapar" değil, "ajanı ve çevresini nereden, nasıl kurarız" sorusudur.
Katman 1 — İzolasyon: ajanı kutuya koyun
Seçenek A: Devcontainer
Proje kökünde .devcontainer/devcontainer.json:
{
"name": "ai-ajan-sandbox",
"image": "mcr.microsoft.com/devcontainers/typescript-node:22",
"remoteUser": "node",
"runArgs": ["--cap-drop=ALL", "--security-opt=no-new-privileges"],
"mounts": [],
"containerEnv": { "NODE_ENV": "development" },
"postCreateCommand": "npm ci --ignore-scripts"
}
- Ana makinenizin ev dizini,
~/.ssh,~/.awsgibi klasörler bağlanmaz. --cap-drop=ALLveno-new-privilegesile konteyner içinden yetki yükseltme zorlaşır.npm ci --ignore-scripts, bağımlılıkların kurulum betiklerini çalıştırmaz (gerekli paketler için seçici izin verin).
Seçenek B: Ağ çıkışını sınırlayan Docker ağı
# İnternet erişimi olmayan iç ağ
docker network create --internal ajan-ic-ag
# Yalnızca izinli paket aynasına çıkış veren bir vekil sunucu ile birlikte kullanın
docker run --rm -it --network ajan-ic-ag -v "$PWD":/work -w /work \
--cap-drop=ALL --security-opt no-new-privileges node:22-bookworm bash
Ajanın model API'sine ve paket aynanıza erişmesi gerekiyorsa, bir çıkış vekili (egress proxy) üzerinden izin listesiyle yalnızca bu alan adlarına izin verin.
Seçenek C: Tek kullanımlık sanal makine / bulut geliştirme ortamı
Yüksek riskli işler (bilinmeyen depoları incelemek, "her şeye izin ver" modunda uzun otonom görevler) için her görevde sıfırdan oluşturulan ve sonunda silinen bir VM en güçlü izolasyondur.
Katman 2 — İzinler: en az yetki
Çoğu ajan aracı, komut çalıştırma ve dosya yazma için onay ister. Bu varsayılanı koruyun ve izin listelerini dar tutun:
| İzin türü | Önerilen | Kaçının |
|---|---|---|
| Dosya okuma | Proje dizini | Ev dizini, sistem dizinleri |
| Dosya yazma | Proje dizini, onaylı | Yapılandırma dosyaları (~/.bashrc, CI tanımları) onaysız |
| Komut | npm test, npm run lint, git status, git diff gibi salt okuma/test komutları |
curl … | sh, rm -rf, git push --force, paket yayımlama |
| Ağ | Model API + paket aynası | Sınırsız internet |
| MCP / harici araçlar | Gerçekten gerekenler, salt okuma kapsamlı tokenlarla | Yazma yetkili üretim bağlantıları |
Örnek bir izin politikası (araçtan bağımsız, kavramsal):
ajan_politikasi:
izinli_komutlar:
- "npm test*"
- "npm run lint*"
- "git status"
- "git diff*"
onay_gerektiren:
- "npm install*"
- "git commit*"
yasak:
- "curl * | *sh"
- "git push --force*"
- "npm publish*"
- "* ~/.ssh/*"
- "* .env*"
Katman 3 — Sırlar
- Ajan ortamında üretim kimlik bilgisi yok; yalnızca test/sandbox anahtarları.
-
.envdosyaları ajanın okuma izninden hariç tutulmuş. - Gerekli tokenlar kısa ömürlü ve dar kapsamlı (ör. yalnızca tek depoya okuma).
- Commit öncesi sır taraması:
gitleaksveya benzeri bir aracı pre-commit kancası ve CI'da çalıştırın.
# Depoda sır taraması
gitleaks detect --source . --redact
# Pre-commit kancası olarak (pre-commit framework)
cat >> .pre-commit-config.yaml <<'EOF'
repos:
- repo: https://github.com/gitleaks/gitleaks
rev: v8.21.2
hooks:
- id: gitleaks
EOF
Katman 4 — Tedarik zinciri
- Ajan araçlarını ve paket yöneticilerini yalnızca resmi kaynaklardan kurun (ör. Homebrew için
brew.sh, npm paketleri için doğrulanmış yayıncı). Arama motoru reklamlarındaki "kurulum" bağlantılarına güvenmeyin. - Ajanın önerdiği her yeni bağımlılığı kontrol edin: Paket gerçekten var mı, ne zamandan beri yayında, kaç indirmesi var, kaynak deposu nerede?
- Kilit dosyalarını (
package-lock.json,poetry.lock) commit'leyin ve CI'danpm cigibi kilit dosyasına sadık kurulum kullanın.
Katman 5 — İnceleme ve kayıt
- Ajan değişikliklerini normal bir katkı isteği (PR) gibi inceleyin; özellikle CI tanımları, kimlik doğrulama kodu ve bağımlılık dosyalarındaki değişiklikleri.
- Ajanın çalıştırdığı komutların kaydını tutun; çoğu araç oturum geçmişi sunar.
- CI'da ajan tarafından açılan PR'lar için ek kontroller: sır taraması, bağımlılık incelemesi, SAST.
Ekip politikası kontrol listesi
- Onaylı AI kodlama araçları listesi ve resmi kurulum kaynakları belgelenmiş.
- Ajanlar varsayılan olarak devcontainer/VM içinde çalışıyor.
- "Tüm izinleri atla" modları yalnızca tek kullanımlık izole ortamda kullanılabilir.
- Üretim erişimi olan makinelerde ajan çalıştırılmaz.
- Ajanların erişebildiği MCP sunucuları ve tokenları envanterde.
- Ajan kaynaklı PR'lar zorunlu insan incelemesinden geçer.
- Olası bir istem enjeksiyonu şüphesinde izlenecek müdahale adımları yazılı.
Sonuç
AI kodlama ajanlarını güvenli kullanmanın anahtarı modeli "akıllı ama kandırılabilir bir stajyer" gibi düşünmek: Ona yalnızca işini yapacak kadar yetki verin, onu ayrı bir odada (sandbox) çalıştırın ve yaptığı her önemli değişikliği inceleyin. İzolasyon, dar izinler ve sırların ajandan uzak tutulması bir arada uygulandığında, istem enjeksiyonu başarılı olsa bile verebileceği zarar küçük ve geri alınabilir kalır.
Kaynaklar
- OWASP — Top 10 for LLM Applications 2025: https://genai.owasp.org/llm-top-10/
- OWASP — LLM01: Prompt Injection: https://genai.owasp.org/llmrisk/llm01-prompt-injection/
- Anthropic — Claude Code güvenlik belgeleri: https://docs.anthropic.com/en/docs/claude-code/security
- Dev Containers spesifikasyonu: https://containers.dev/
- Docker — Docker security belgeleri: https://docs.docker.com/engine/security/
- Gitleaks: https://github.com/gitleaks/gitleaks
#Tedarik Zinciri#Prompt Injection#AI Ajanları#Devcontainer#Sandbox#Gitleaks




